Babyboem

(mijn column in De Waarheidsvriend van vandaag)

Op de racefiets moet je je wel gedragen. Ik heb dus een bel op mijn fiets, zeg ‘bedankt’ als mensen me er langs laten en verbeeld me niet dat ik de Tour de France aan het fietsen ben. Een poldermentaliteit dus. Je wint er geen koersen mee, maar komt wel veilig thuis.

Mijn ervaring is dat andere mensen net zo goed rekening houden met mij: ze gaan keurig een stukje aan de kant. Weinig dingen zo Nederlands als elkaar een beetje ruimte gunnen. Waarom ook niet? Toch zijn er af en toe mensen die niet of nauwelijks ruimte willen maken. Vrijwel altijd zijn dat babyboomers die met hun elektrische mannetje- en vrouwtjefietsen over onze fietspaden zoeven. Of stilstaan, midden op het fietspad. Of in hun Gaastrajassen wandelen, breeduit, met of zonder hond. Zelfs op het breedste fietspad is er dan geen ruimte voor anderen.

Met ouderdom zal het wel niet te maken hebben, want meestal maken mensen van een nog wat oudere generatie wél ruimte. Zou het dan toch een kwestie van mentaliteit zijn? Als er één generatie de naam heeft, moeilijk ruimte te kunnen maken voor anderen, is het wel de babyboomgeneratie. Zie ook de opkomst van een politieke partij als 50Plus, die enkel opkomt voor de belangen van oudere generaties. Jongere generaties zijn niet zo talrijk en niet zo georganiseerd en hebben dus het nakijken.

Nu lijkt het misschien alsof ik ruzie zoek met een complete generatie tegelijk. Dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn, en de meeste babyboomers geven anderen ruimte genoeg. En ook met degenen die dat niet doen, zou ik vrede willen sluiten. De royale hypotheekrenteaftrek, prepensioenen en dergelijke zijn hen gegund, maar zouden wij anderen dan misschien een metertje ruimte op het fietspad mogen? Het alternatief lijkt me dat er vroeger of later tóch een botsing komt.

Hopelijk lijkt de samenleving niet te veel op het fietspad. Anders lijkt een babyboem onafwendbaar.

Advertenties

Een gedachte over “Babyboem

  1. Herkenbaar. Vooral die elektrische fiets. Ze rijden veel te hard en het lijkt erop dat ze de weg hebben afgehuurd. Van de zomer op vakantie stonden we even op een smal padje met de fietsen te kijken naar de mooie natuur. In de verte kwamen er fietsen met grijsaards. Vroeger had men alle tijd om de fietsen even van het smalle pad te halen. Maar met elektrabike vergeet het maar. Oude man reed remde nauwelijks en reed razend en tierend naast het pad het zand in. Hij snapte het niet dat ik de drie fietsen nog net verplaatst had. Mijn vrouw en dochtertje stonden foto’s te maken. Toen volgden de vrouwen en daar achter nog een man. Ik meende dat die wellicht begrip had daar de voorste man kort voor de kop was en hij beschaafd leek. Althans zijn gezicht zag er minde pitbull uit. Helaas hij wierp mij nog na dat ik niet zo slim was. Zij kwamen er aan. Dit voorbeeld geeft aan dat de babyboem generatie nu hun slag slaat. Ze laten de benen bungelen en de elektriek doet de rest. Nauwelijks te stoppen.

Reacties zijn gesloten.